https://c2.staticflickr.com/6/5163/5215844009_c24bb20185_b_d.jpg

Lieve Prins,

Wolkjes zie ik voorbij drijven, witte en sommige iets grijzer. Plukjes van verschillende wit- en grijstinten, tegen de achtergrond van de blauwe lucht. Ja, zo zeg ik het goed. Met jou zou ik op die wolkjes willen zitten en de hele wereld van boven willen bekijken. Zonder mee te doen. Samen met jou buiten alles staan en dat ik je dan helemaal voor mezelf heb, terwijl jij net zo veel van mij geniet als ik van jou. Als we honger hebben, nemen we een hapje wolk. Als we de grond willen voelen, stappen we even op een berg en nemen we de volgende wolk weer verder. Soms hou je mijn hand vast, maar altijd hou je mijn hart vast. Je streelt over mijn haar, of geeft me een kus, terwijl je verliefd naar me kijkt.
‘Zie je die wolk?’ zul je aan me vragen. ‘Die is daar speciaal voor jou. Omdat je zo lief bent en mooi en dapper. Mijn meisje.’ Ik geef je een kus. Mijn wolkenprins.

Uit: Brieven van Doornroosje (werktitel)

«
Next
Nieuwere post
»
Previous
Oudere post